Na al meerdere artikelen geschreven te hebben, met verschillende soorten voedingsmiddelen, ben ik nu aangeland bij voedingsmiddelen die rijk zijn aan vitamine C. Bij vragen en/of opmerkingen, kunt u onderaan dit artikel een reactie plaatsen.
Fruit
Fruit is rijk aan voedingsvezel en bevat naast vitamine C B-vitamines en een aantal mineralen. Niet alle vruchten zijn even rijk aan vitamine C. Veel vitamine C treffen we aan in: aardbeien (60 mg per 100 g), kiwi's (70 mg), mango (53 mg), sinaasappels (49 mg) en vooral zwarte bessen (150 mg). Grapefruit, mandarijnen, citroenen, lychees, papaya bevatten ongeveer 40 mg vitamine C per 100 gram vrucht. De overige fruitsoorten bevatten minder vitamine C dan 40 mg per 100 gram vrucht.
Fruit kan worden verwerkt tot vruchtensappen, zoals appelsap, sinaasappelsap, grapefruitsap en druivensap. Het vitamine C-gehalte in kant-en-klare vruchtensappen is gelijk aan dat van versgeperste sappen. Appelsap en druivensap bevatten vrijwel geen vitamine C. Fruit kan worden gedroogd; het vocht wordt eruit verdampt, het suikergehalte stijgt daardoor verhoudingsgewijs. Gedroogd fruit is dus zeer energierijk en mag maar met mate worden gebruikt. Het kan een goed alternatief zijn voor snoepgoed, bijvoorbeeld gedroogde abrikozen en rozijnen. Gedroogd fruit bevat geen vitamine C. Fruit kan worden geconserveerd in blik of glas. Als vulmiddel kan water worden gebruikt, maar ook siroop. Deze laatste bevat veel suiker en vruchten op siroop moeten dan ook worden afgeraden. Het vitamine C-gehalte schijnt tijdens het conserveringsproces goed bewaard te blijven.
Groente
Groente is rijk aan voedingsvezel en bevat naast vitamine C B-vitamines en mineralen. Net als bij fruit zijn sommige groentensoorten rijker aan vitamine C dan andere. De energie die door het overgrote deel van soorten fruit geleverd wordt, bestaat uit 100 % koolhydraten en vruchtensuiker. Over het algemeen bevat fruit weinig eiwit en geen vetten. Een uitzondering is de avocado, deze vrucht bevat vet. Tijdens het kookproces gaat vitamine C verloren; rauwe groente bevat dus meer vitamine C dan gekookte. Rijk aan vitamine C zijn: bloemkool, broccoli, groene kool, koolrabi, rode en groene paprika, rode kool, spruitjes en sterkers. In mindere mate zijn dit: bleekselderij, boerenkool, Chinese kool, doperwten, koolraap, peulen, raapstelen, rammenas, rauwkost in het algemeen, savooienkool, sla, spinazie, spitskool, tuinbonen, witte kool, zuurkool.
Koolsoorten verliezen tijdens het kookproces een aanzienlijk deel van hun vitamine C, uitgezonderd zuurkool. (Vitamine C handhaaft zich goed in een zure omgeving). De overige groentesoorten bevatten vrij weinig vitamine C. Groente kan worden gedroogd; door een gewone consument wordt het weinig gebruikt, tenzij tijdens vakanties. In instellingskeukens worden gedroogde groentesoorten wel toegepast. Voordeel is, dat ze vrij lang houdbaar zijn. Diepgevroren groente wordt wel veel gebruikt, zoals spinazie, boerenkool. Ook zijn er veel producten in blik of glazen pot verkrijgbaar. Door het industriële bereidingsporces dat door geavanceerde apparatuur sneller kan verlopen dan in de thuissituatie, blijven de vitamines goed bewaard. We zien hoe langer hoe meer groentesappen in de handel. Vooral door aanhangers van alternatieve voedingssystemen worden ze gebruikt. Zuurkoolsap wordt toegepast bij klachten van het maag-darmkanaal. Wortelsap is een zeer goede leverancier van ß-caroteen, de voorloper van vitamine A. Tomatensap is inmiddels overal ingeburgerd. Groentesappen zijn energiearm en vitaminerijk en kunnen dus goed als drinkvocht worden gebruikt. Groenten bevatten namelijk in tegenstelling tot fruit weinig suiker (koolhydraten). Dit geldt ook voor groentensap.
Posts tonen met het label voedingsmiddel. Alle posts tonen
Posts tonen met het label voedingsmiddel. Alle posts tonen
vrijdag 25 december 2009
Vetrijke voedingsmiddelen
Na al een artikel geschreven te hebben over koolhydraatrijke voedingsmiddelen en eiwitrijke voedingsmiddelen, kon ook een artikel over de vetrijke voedingsmiddelen natuurlijk niet uitblijven. In dit artikel zult u verschillende voedingsmiddelen tegenkomen, welke rijk zijn aan vetten, en bij veelvuldig gebruik een gevaar voor de gezondheid kunnen opleveren.. Bij vragen en/of opmerkingen, kunt u onderaan dit artikel een reactie plaatsen.
Halvarine
Hoewel halvarine voor een ''mager'' product doorgaat, bevat ze altijd nog 40% vet! Ze kan met mate worden gebruikt om het brood te besmeren. Veel lijners besmeren het brood niet, omdat ze daarmee energie besparen. Dit is echter af te raden, omdat aan halvarine de in vet oplosbare vitamines A en D zijn toegevoegd. Vitamine D maken we ook zelf aan in de huid met behulp van zonlicht, dus zullen we niet zo snel een tekort oplopen. Vitamine A moeten we echter via de voeding binnenkrijgen. Een te vetarme voeding kan dan leiden tot een vitamine A-tekort, zeker wanneer er ook nog weinig groente wordt gegeten en de voorziening met ß-caroteen gering is. Op een sneetje brood kan 5 gram halvarine worden gesmeerd, dit is ongeveer een theelepel.
Margarine en boter
Margarine en boter bevatten beide ongeveer 80 % vet. Aan margarine is vitamine A en D toegevoegd, boter bevat dit van nature. Margarine bevat verder toevoegingen zoals kleur- en smaakstoffen, boter kan hooguit wat kleurstof bevatten. Er is ook halfvolle boter in de handel; een deel van het vet is vervangen door water en toevoegingen om de houdbaarheid te verhogen. Aangeraden wordt om margarinesoorten te kiezen met meer dan 40 % onverzadigd vet. Boter heeft een hoog cholesterolgehalte en bevat nog geen 30 % onverzadigde vetzuren. Margarine en boter kunnen worden gebruikt voor het bakken en braden. Halvarine is daarvoor ongeschikt.
Bak- en braadvet, frituurvet
Deze bestaan ook voor bijna 100 % uit vet. Ook nu kiezen voor de producten met meer dan 40 % onverzadigde vetzuren. Gefrituurde producten zijn erg vetrijk en kunnen slechts met mate worden gebruikt. Voor bak- en braadvet geldt het advies van 15 gram per dag.
Noten
Pinda's, hazelnoten, walnoten, paranoten, amandelen, cashewnoten en pacannoten zijn zeer energierijk door het hoge vetgehalte. Wel bevatten ze veel onverzadigde vetzuren. Zonnebloempitten kunnen als snack worden gebruikt; ze worden ook wel verwerkt in muesli en brood. Ze zijn eveneens zeer vetrijk en bevatten een hoog gehalte aan onverzadigde vetzuren. Deze producten kunnen slechts met mate worden gebruikt.
Hartige sauzen
Hierbij kunt u denken aan mayonaise, slasaus, satésaus, fritessaus, slank-o-naise, yogonaise. De vetgehaltes liggen tussen de 25 % (yogonaise, satésaus, slasaus met 25 % olie, coctailsaus) en 80 % (mayonaise). Slank-o-naise bevat 40 % vet, slaslank slechts 5 %. Vrijwel vetarm zijn: barbecuesaus, curryketchup, hotdog relish, hotketchup, ketjap (zoet en zout), paprikasaus, piccalilly, sjaslieksaus, slafris, tomatenketchup en tomatenrelish. De energierijke hartige sauzen mogen slechts bij uitzondering worden gebruikt. Makkelijk te onthouden is dat alle rode sauzen vetarm en caloriearm zijn.
Halvarine
Hoewel halvarine voor een ''mager'' product doorgaat, bevat ze altijd nog 40% vet! Ze kan met mate worden gebruikt om het brood te besmeren. Veel lijners besmeren het brood niet, omdat ze daarmee energie besparen. Dit is echter af te raden, omdat aan halvarine de in vet oplosbare vitamines A en D zijn toegevoegd. Vitamine D maken we ook zelf aan in de huid met behulp van zonlicht, dus zullen we niet zo snel een tekort oplopen. Vitamine A moeten we echter via de voeding binnenkrijgen. Een te vetarme voeding kan dan leiden tot een vitamine A-tekort, zeker wanneer er ook nog weinig groente wordt gegeten en de voorziening met ß-caroteen gering is. Op een sneetje brood kan 5 gram halvarine worden gesmeerd, dit is ongeveer een theelepel.
Margarine en boter
Margarine en boter bevatten beide ongeveer 80 % vet. Aan margarine is vitamine A en D toegevoegd, boter bevat dit van nature. Margarine bevat verder toevoegingen zoals kleur- en smaakstoffen, boter kan hooguit wat kleurstof bevatten. Er is ook halfvolle boter in de handel; een deel van het vet is vervangen door water en toevoegingen om de houdbaarheid te verhogen. Aangeraden wordt om margarinesoorten te kiezen met meer dan 40 % onverzadigd vet. Boter heeft een hoog cholesterolgehalte en bevat nog geen 30 % onverzadigde vetzuren. Margarine en boter kunnen worden gebruikt voor het bakken en braden. Halvarine is daarvoor ongeschikt.
Bak- en braadvet, frituurvet
Deze bestaan ook voor bijna 100 % uit vet. Ook nu kiezen voor de producten met meer dan 40 % onverzadigde vetzuren. Gefrituurde producten zijn erg vetrijk en kunnen slechts met mate worden gebruikt. Voor bak- en braadvet geldt het advies van 15 gram per dag.
Noten
Pinda's, hazelnoten, walnoten, paranoten, amandelen, cashewnoten en pacannoten zijn zeer energierijk door het hoge vetgehalte. Wel bevatten ze veel onverzadigde vetzuren. Zonnebloempitten kunnen als snack worden gebruikt; ze worden ook wel verwerkt in muesli en brood. Ze zijn eveneens zeer vetrijk en bevatten een hoog gehalte aan onverzadigde vetzuren. Deze producten kunnen slechts met mate worden gebruikt.
Hartige sauzen
Hierbij kunt u denken aan mayonaise, slasaus, satésaus, fritessaus, slank-o-naise, yogonaise. De vetgehaltes liggen tussen de 25 % (yogonaise, satésaus, slasaus met 25 % olie, coctailsaus) en 80 % (mayonaise). Slank-o-naise bevat 40 % vet, slaslank slechts 5 %. Vrijwel vetarm zijn: barbecuesaus, curryketchup, hotdog relish, hotketchup, ketjap (zoet en zout), paprikasaus, piccalilly, sjaslieksaus, slafris, tomatenketchup en tomatenrelish. De energierijke hartige sauzen mogen slechts bij uitzondering worden gebruikt. Makkelijk te onthouden is dat alle rode sauzen vetarm en caloriearm zijn.
woensdag 2 december 2009
Koolhydraatrijke voedingsmiddelen
In dit artikel zal ingegaan worden op voedingsmiddelen die rijk zijn aan koolhydraten; koolhydraatrijke voedingsmiddelen dus.
Aardappelen
Aardappelen zijn vrijwel direct gereed voor consumptie. Omdat er bestrijdingsmiddelen worden gebruikt en er van nature gifstoffen in aardappelen kunnen voorkomen, moeten ze worden geschild. De gifstoffen bevinden zich in de groene plekken en de uitlopers van de aardappelen. Deze moeten dus worden verwijderd. Afgeleide producten van aardappelen zijn aardappelmeel, aardappelpureepoeder, al dan niet voorgebakken en diepgevroren varianten zoals patates frites, chips en zoutjes. De afgeleide producten bevatten minder vitamines en mineralen dan de aardappelen zelf. Voor de mens met overgewicht mogen de afgeleide producten maar met mate worden gebruikt.
Brood en ontbijtproducten
Brood en ontbijtproducten worden gemaakt van granen. Tot de granen behoren boekweit, gerst, gierst, haver, maïs, rogge, rijst en tarwe. Ze moeten worden bewerkt, omdat ze voor de mens anders onverteerbaar zijn.
Graanproducten komen in verschillende vormen in de handel:
- In gepelde vorm: bijvoorbeeld gort.
- In gepofte vorm: bijvoorbeeld gepofte maïs (popcorn).
- In geplette vorm: bijvoorbeeld havermout en havervlokken.
- Graankorrels kunnen worden gemalen; worden ze grof gemalen, dan spreekt men van gries, bijvoorbeeld griesmeel. Wanneer de graankorrels fijn worden gemalen, spreken we van meel.
Er is een verschil tussen meel en bloem. Meel bevat de zemelbestanddelen van de tarwekorrel, bloem bevat geen zemelbestanddelen.
Brood
Meestal wordt brood gemaakt van taarwe; we kennen echter ook roggebrood en meergranenbrood, waarin onder andere haver en gerst kunnen zijn verwerkt.
Ontbijtproducten
De ontbijtproducten kunnen van diverse granen zijn gemaakt; cornflakes worden gemaakt van maïs. Muesli bestaat onder andere uit havervlokken. Ook gerstvlokken kunnen als basis voor een ontbijt worden gebruikt. Brinta wordt gemaakt van tarwe, en crispies gemaakt van rijst. Verder kennen we tal van andere brood- en ontbijtproducten, zoals beschuit, crackers, knäckebröd en toast. De volkorenproducten genieten de voorkeur boven de witte producten, omdat de laatste ontdaan zijn van de voedingsvezel en ook veel vitamines en mineralen zijn kwijtgeraakt.
"Witte" producten worden ook wel geraffineerde producten genoemd.
Pasta
Van meel en bloem wordt pasta gemaakt: (volkoren)macaroni, (volkoren)spaghetti, mie en vermicelli. Verder vindt bloem vooral toepassing in koekjes, cake, gebak en diverse "mixen", zoals pannenkoekmix, broodmix, oliebollenmix. Ook nu verdienen de volkorenproducten de voorkeur boven de witte producten.
Peulvruchten
Tot de peulvruchten behoren bruine en witte bonen, erwten, linzen en capucijners. Ze worden zo genoemd, omdat de vruchten, de zaden, in peulen groeien. Peulvruchten bevatten veel voedingsvezels en B-vitamines. Naast de vele koolhydraten bevatten peulvruchten ook veel eiwitten. Ze komen gedroogd, voorgeweekt en gekookt in glas of blik in de handel. Peulvruchten kunnen worden verwerkt tot moes en dienst doen als broodbeleg. Dit is verkrijgbaar in reformzaken. Witte bonen vinden hun toepassing in banketbakkersspijs, ter vervanging van de echte amandelspijs, die veel duurder is. Peulvruchten kunnen dienen als vervanger van aardappelen, maar worden ook wel gebruikt als vleesvervanger.
Rijst
Rijst wordt gebruikt als aardappelvervanger. Zilvervliesrijst is beter dan witte rijst, omdat ze nog alle vezels, vitamines en mineralen bevat. Rijst kan worden verwerkt in pap en kan dienst doen als ontbijtgraan.
Koek en gebak
Koek en gebak worden gemaakt van bloem, boter of margarine, suiker, eieren en eventueel andere toevoegingen. Ze kunnen niet worden gerekend tot de goede voeding omdat ze te veel vet en suiker bevatten en dus zeer energierijk zijn, zonder dat daarbij de nodige vitamines en mineralen worden geleverd. We noemen dit lege calorieën. Ze mogen slechts met mate worden gebruikt.
Suiker
Suiker wordt gemaakt uit suikerriet of uit de suikerbiet. Het is ontdaan van alle vitamines en mineralen en bevat geen voedingsvezel. Ook suiker bestaat dus uit "lege" calorieën. Het levert alleen maar energie. Het is een zeer gewild artikel, dat echter zeer veel nadelen kent. Suiker wordt in zeer veel producten verwerkt, zoals koek, snoep, gebak, kant-en-klare nagerechten, koffiemelk, zoet broodbeleg, frisdrank, limonadesiroop en ijs. Het spreekt voor zich dat een lijner suiker beter kan laten staan en de suikerrijke producten maar in zeer beperkte mate kan gebruiken.
Zoete versnaperingen en zoet broodbeleg
Deze zijn bij suiker al ter sprake gekomen. Er is een ongelofelijke variatie aan zoete versnaperingen. Over het algemeen leveren ze alleen maar energie en geen andere goede voedingsstoffen. Ze mogen dus alleen maar in beperkte mate worden gebruikt, bijvoorbeeld op het brood. Zoet broodbeleg zoals jam, vruchtenhagel, kokosbrood, muisjes, chocoladepasta, chocoladehagel, honing en appelstroop kunnen met mate worden gebruikt. Ze leveren hoofdzakelijk energie. Kokosbrood en de chocoladeproducten bevatten daarnaast ook (veel) vet; om die reden mogen ze maar met mate worden gebruikt.
Honing
Honing wordt niet vermeld in de Voedingswijzer, maar valt ook onder de koolhydraatrijke producten. Deze wordt door bijen gemaakt uit suikerhoudend sap (nectar genaamd) dat uit bloemen wordt opgezogen. In de maag van de bij wordt de nectar met enzymen vermengd en dit wordt overgebracht in raten. In de raten wordt de honing gerijpt. Honing bestaat voor 80 % uit koolhydraten, verder uit water en een klein percentage vitamines en mineralen. Het wordt gebruikt als zoetmiddel in pap, thee, snoep en gebak en als broodbeleg.
Aardappelen
Aardappelen zijn vrijwel direct gereed voor consumptie. Omdat er bestrijdingsmiddelen worden gebruikt en er van nature gifstoffen in aardappelen kunnen voorkomen, moeten ze worden geschild. De gifstoffen bevinden zich in de groene plekken en de uitlopers van de aardappelen. Deze moeten dus worden verwijderd. Afgeleide producten van aardappelen zijn aardappelmeel, aardappelpureepoeder, al dan niet voorgebakken en diepgevroren varianten zoals patates frites, chips en zoutjes. De afgeleide producten bevatten minder vitamines en mineralen dan de aardappelen zelf. Voor de mens met overgewicht mogen de afgeleide producten maar met mate worden gebruikt.
Brood en ontbijtproducten
Brood en ontbijtproducten worden gemaakt van granen. Tot de granen behoren boekweit, gerst, gierst, haver, maïs, rogge, rijst en tarwe. Ze moeten worden bewerkt, omdat ze voor de mens anders onverteerbaar zijn.
Graanproducten komen in verschillende vormen in de handel:
- In gepelde vorm: bijvoorbeeld gort.
- In gepofte vorm: bijvoorbeeld gepofte maïs (popcorn).
- In geplette vorm: bijvoorbeeld havermout en havervlokken.
- Graankorrels kunnen worden gemalen; worden ze grof gemalen, dan spreekt men van gries, bijvoorbeeld griesmeel. Wanneer de graankorrels fijn worden gemalen, spreken we van meel.
Er is een verschil tussen meel en bloem. Meel bevat de zemelbestanddelen van de tarwekorrel, bloem bevat geen zemelbestanddelen.
Brood
Meestal wordt brood gemaakt van taarwe; we kennen echter ook roggebrood en meergranenbrood, waarin onder andere haver en gerst kunnen zijn verwerkt.
Ontbijtproducten
De ontbijtproducten kunnen van diverse granen zijn gemaakt; cornflakes worden gemaakt van maïs. Muesli bestaat onder andere uit havervlokken. Ook gerstvlokken kunnen als basis voor een ontbijt worden gebruikt. Brinta wordt gemaakt van tarwe, en crispies gemaakt van rijst. Verder kennen we tal van andere brood- en ontbijtproducten, zoals beschuit, crackers, knäckebröd en toast. De volkorenproducten genieten de voorkeur boven de witte producten, omdat de laatste ontdaan zijn van de voedingsvezel en ook veel vitamines en mineralen zijn kwijtgeraakt.
"Witte" producten worden ook wel geraffineerde producten genoemd.
Pasta
Van meel en bloem wordt pasta gemaakt: (volkoren)macaroni, (volkoren)spaghetti, mie en vermicelli. Verder vindt bloem vooral toepassing in koekjes, cake, gebak en diverse "mixen", zoals pannenkoekmix, broodmix, oliebollenmix. Ook nu verdienen de volkorenproducten de voorkeur boven de witte producten.
Peulvruchten
Tot de peulvruchten behoren bruine en witte bonen, erwten, linzen en capucijners. Ze worden zo genoemd, omdat de vruchten, de zaden, in peulen groeien. Peulvruchten bevatten veel voedingsvezels en B-vitamines. Naast de vele koolhydraten bevatten peulvruchten ook veel eiwitten. Ze komen gedroogd, voorgeweekt en gekookt in glas of blik in de handel. Peulvruchten kunnen worden verwerkt tot moes en dienst doen als broodbeleg. Dit is verkrijgbaar in reformzaken. Witte bonen vinden hun toepassing in banketbakkersspijs, ter vervanging van de echte amandelspijs, die veel duurder is. Peulvruchten kunnen dienen als vervanger van aardappelen, maar worden ook wel gebruikt als vleesvervanger.
Rijst
Rijst wordt gebruikt als aardappelvervanger. Zilvervliesrijst is beter dan witte rijst, omdat ze nog alle vezels, vitamines en mineralen bevat. Rijst kan worden verwerkt in pap en kan dienst doen als ontbijtgraan.
Koek en gebak
Koek en gebak worden gemaakt van bloem, boter of margarine, suiker, eieren en eventueel andere toevoegingen. Ze kunnen niet worden gerekend tot de goede voeding omdat ze te veel vet en suiker bevatten en dus zeer energierijk zijn, zonder dat daarbij de nodige vitamines en mineralen worden geleverd. We noemen dit lege calorieën. Ze mogen slechts met mate worden gebruikt.
Suiker
Suiker wordt gemaakt uit suikerriet of uit de suikerbiet. Het is ontdaan van alle vitamines en mineralen en bevat geen voedingsvezel. Ook suiker bestaat dus uit "lege" calorieën. Het levert alleen maar energie. Het is een zeer gewild artikel, dat echter zeer veel nadelen kent. Suiker wordt in zeer veel producten verwerkt, zoals koek, snoep, gebak, kant-en-klare nagerechten, koffiemelk, zoet broodbeleg, frisdrank, limonadesiroop en ijs. Het spreekt voor zich dat een lijner suiker beter kan laten staan en de suikerrijke producten maar in zeer beperkte mate kan gebruiken.
Zoete versnaperingen en zoet broodbeleg
Deze zijn bij suiker al ter sprake gekomen. Er is een ongelofelijke variatie aan zoete versnaperingen. Over het algemeen leveren ze alleen maar energie en geen andere goede voedingsstoffen. Ze mogen dus alleen maar in beperkte mate worden gebruikt, bijvoorbeeld op het brood. Zoet broodbeleg zoals jam, vruchtenhagel, kokosbrood, muisjes, chocoladepasta, chocoladehagel, honing en appelstroop kunnen met mate worden gebruikt. Ze leveren hoofdzakelijk energie. Kokosbrood en de chocoladeproducten bevatten daarnaast ook (veel) vet; om die reden mogen ze maar met mate worden gebruikt.
Honing
Honing wordt niet vermeld in de Voedingswijzer, maar valt ook onder de koolhydraatrijke producten. Deze wordt door bijen gemaakt uit suikerhoudend sap (nectar genaamd) dat uit bloemen wordt opgezogen. In de maag van de bij wordt de nectar met enzymen vermengd en dit wordt overgebracht in raten. In de raten wordt de honing gerijpt. Honing bestaat voor 80 % uit koolhydraten, verder uit water en een klein percentage vitamines en mineralen. Het wordt gebruikt als zoetmiddel in pap, thee, snoep en gebak en als broodbeleg.
woensdag 18 november 2009
Eiwitrijke voedingsmiddelen
Na al een artikel geschreven te hebben over koolhydraatrijke voedingsmiddelen, kon ook een artikel over eiwitrijke voedingsmiddelen natuurlijk niet uitblijven. In dit artikel zult u verschillende voedingsmiddelen tegenkomen, welke rijk zijn aan eiwitten. Bij vragen en/of opmerkingen, kunt u onderaan dit artikel een reactie plaatsen.
Melk en melkproducten
Melk kennen we in de volle, halfvolle en magere vorm. Er zijn zeer veel producten die op basis van melk worden gemaakt, zoals koffiemelk, allerlei nagerechten zoals vla, yoghurt, yoghurtdranken, Biogard,e puddingen en kwark. Ook in deze melkproducten zijn er variaties in mager, halfvol en vol. De melkproducten kunnen extra energierijk zijn doordat er suiker aan is toegevoegd. Voorbeeld: vlasoorten, bepaalde vruchtentoetjes en kant-en-klare puddingen. Voor de lijner hebben de magere en halfvolle producten de voorkeur; bij gezoete producten moet er worden gekozen voor producten waarin zoetstof is gebruikt in plaats van suiker. Roomproducten, zoals slagroom, zure room, of producten waarin room is verwerkt zoals roompuddingen, zijn zeer energierijk en kunnen dus beter niet worden gebruikt. Voor mensen die willen afvallen zijn dan de "magerder" varianten een goed alternatief, zoals slankroom en demi-crème fraîs.
Kaas
Ook kaas kennen we in magere en volvette vorm. Tegenwoordig zijn er ook kaasachtige producten in de handel waarin een deel van het vet is vervangen door onverzadigde vetten. Een afgeleid product is smeerkaas. Ook deze kennen we in magere en vette variaties. Voor de mens met overgewicht verdienen de 20+ en de 30+ kazen de voorkeur. De buitenlandse kaassoorten zoals Brie zijn zeer rijk aan vet en mogen slechts bij uitzondering worden gebruikt.
Vlees en vleeswaren
Vaak wordt beweerd dat mager rundvlees magerder is dan mager varkensvlees. Dit is helaas niet juist. Wat vetgehalte betreft, doen ze niet voor elkaar onder.
Gevogelte
Kip en kalkoen zijn over het algemeen magere producten. Het vel van de kip is zeer vetrijk. Dit kan worden verwijderd.
Ei
Aangeraden wordt niet meer dan drie eieren per week te eten, in verband met het hoge cholesterolgehalte van eidooier. Gekookte eieren verdienen de voorkeur boven gebakken varianten.
Vis, schaal- en schelpdieren
Ook vis kennen we in vette, gemiddeld vette en magere soorten. Schaal- en schelpdieren zoals mosselen en garnalen zijn vetarm. Garnalen zijn cholesterolrijk en kunnen om die reden niet al te vaak worden gegeten.
Sojaproducten
Tahoe en tempé kunnen dienen als vleesvervanger. Tempé levert ongeveer evenveel energie als gemiddeld vet vlees. Tahoe is een product dat vrij weinig energie levert.
Snacks
Worstenbrood, saucijzenbroodje, broodje bal, broodje hamburger, rookworst, saté, frikandel, kroket e.d. bevatten allen eiwit, maar ook veel vet en zijn dus energierijk. Ze kunnen bij uitzondering gegeten worden door mensen die aan de lijn zijn.
Melk en melkproducten
Melk kennen we in de volle, halfvolle en magere vorm. Er zijn zeer veel producten die op basis van melk worden gemaakt, zoals koffiemelk, allerlei nagerechten zoals vla, yoghurt, yoghurtdranken, Biogard,e puddingen en kwark. Ook in deze melkproducten zijn er variaties in mager, halfvol en vol. De melkproducten kunnen extra energierijk zijn doordat er suiker aan is toegevoegd. Voorbeeld: vlasoorten, bepaalde vruchtentoetjes en kant-en-klare puddingen. Voor de lijner hebben de magere en halfvolle producten de voorkeur; bij gezoete producten moet er worden gekozen voor producten waarin zoetstof is gebruikt in plaats van suiker. Roomproducten, zoals slagroom, zure room, of producten waarin room is verwerkt zoals roompuddingen, zijn zeer energierijk en kunnen dus beter niet worden gebruikt. Voor mensen die willen afvallen zijn dan de "magerder" varianten een goed alternatief, zoals slankroom en demi-crème fraîs.
Kaas
Ook kaas kennen we in magere en volvette vorm. Tegenwoordig zijn er ook kaasachtige producten in de handel waarin een deel van het vet is vervangen door onverzadigde vetten. Een afgeleid product is smeerkaas. Ook deze kennen we in magere en vette variaties. Voor de mens met overgewicht verdienen de 20+ en de 30+ kazen de voorkeur. De buitenlandse kaassoorten zoals Brie zijn zeer rijk aan vet en mogen slechts bij uitzondering worden gebruikt.
Vlees en vleeswaren
Vaak wordt beweerd dat mager rundvlees magerder is dan mager varkensvlees. Dit is helaas niet juist. Wat vetgehalte betreft, doen ze niet voor elkaar onder.
Gevogelte
Kip en kalkoen zijn over het algemeen magere producten. Het vel van de kip is zeer vetrijk. Dit kan worden verwijderd.
Ei
Aangeraden wordt niet meer dan drie eieren per week te eten, in verband met het hoge cholesterolgehalte van eidooier. Gekookte eieren verdienen de voorkeur boven gebakken varianten.
Vis, schaal- en schelpdieren
Ook vis kennen we in vette, gemiddeld vette en magere soorten. Schaal- en schelpdieren zoals mosselen en garnalen zijn vetarm. Garnalen zijn cholesterolrijk en kunnen om die reden niet al te vaak worden gegeten.
Sojaproducten
Tahoe en tempé kunnen dienen als vleesvervanger. Tempé levert ongeveer evenveel energie als gemiddeld vet vlees. Tahoe is een product dat vrij weinig energie levert.
Snacks
Worstenbrood, saucijzenbroodje, broodje bal, broodje hamburger, rookworst, saté, frikandel, kroket e.d. bevatten allen eiwit, maar ook veel vet en zijn dus energierijk. Ze kunnen bij uitzondering gegeten worden door mensen die aan de lijn zijn.
Abonneren op:
Posts (Atom)
